... en dan wordt er cake gebakken natuurlijk!
Op maandag werk ik enkel in de voormiddag en toen Nils mij tussen de middag op de speelplaats zag passeren, wou hij persé mee naar huis. Normaal pakt dat niet, maar voor bijna-jarigen maken we natuurlijk een uitzondering. Dus hup, mee naar huis, content dat hij was! En dan naar de Colruyt, om nog wat eieren en cakevormpjes. Mét robotjes, uiteraard. Daarna nog "even" langs de Modecoupon om naar de soldenstofkes te kijken en mij héél goed in te houden. Over mijn dapper plan wat stof betreft, daar hebben we het later nog over. Soit, daarna was het al tijd om Kobe en Tijn ook te gaan halen, en na de hele avondspits van huiswerk - eten klaarmaken - eten - pyjamatijd moest er nog altijd cake gebakken worden. Nils mocht helpen bij het vullen van de vormpjes maar toen de eerste lading in de oven zat, was het echt wel bedtijd. Maar wie mocht er nét een klein beetje langer opblijven tot die eerste lading klaar was om voor te proeven? Alweer diezelfde bijna-jarige, olé! En we moeten al niet meer vragen wie er ook mee de pottenlikker mocht aflikken?
Normaal wordt de papa daarvoor subtiel ingeschakeld. Kindjes braaf aan het spelen in de living, Pieter op de computer aan 't knosselen... Ikke vanuit de keuken: "Schaaaaaaaat, kunt gij efkes komen helpen?" En dan samen stiekem achter het hoekje de restjes deeg van de pottenlikker snoepen, yeah! :)
