Namen gezocht!!!

Want dat is verdorie nog nie zo simpel! We zijn overlaatst eens begonnen met een lijstje op te stellen; kolommeke meisjesnamen en kolommeke jongensnamen. Nu schieten er van elk nog zo'n tien namen over, we hebben al zo'n beetje onze favorieten maar amai! We hebben natuurlijk nog tijd genoeg, als we vanaf nu zo elke week eentje schrappen, komen we er wel... Maar nieuwe suggesties zijn nog altijd welkom! 't Moet wel een beteke bij "Bonne" passen natuurlijk. We vonden bijvoorbeeld Lisa voor een meisje nog wel mooi, maar Lisa Bonne (Lisabon, haha) klinkt dan zo stom, dus dan toch maar niet hè! Dus vuur maar af, we zijn benieuwd!

Bij gebrek aan echo vorige keer ben ik eens op internet gaan neuzen, en heb toch een fotoke gevonden van hoe het er nu ongeveer zou moeten uitzien.

Nog twee weekjes en we zitten aan de helft! Normaalgezien zou 'k het nu bijna moeten beginnen voelen. Maar aangezien mijn darmen nogal actief zijn, weet ik nooit goed of dat gerammel in mijn buik mijn darmen zijn of het kleine spook.
Af en toe voel ik wel zo'n soort van "plof" precies, denk dat het dat dan wel moet zijn, maar echt geen idee eigenlijk. Zal wel gewoon op de eerste duidelijke stamp wachten!
Voor de rest is alles nog altijd dik in orde, ik voel mij geweldig, nog altijd nergens last van, woehoew! Ik kan wel niet te veel eten, dus dit weekend is een zware belasting voor mijn maag!
Vrijdag zijn we naar 't trouwfeest van Sarah en Ward geweest. 't Was gewéldig lekker, maar na een goed gevuld bord en een stuk taart heb ik buikpijn en krampen gehad tot ik in mijn bed lag!
Dus ik hou mijn hart vast; sebiet gaan we naar nen brunch met Pieter zijn werk, en daarna naar ons mama voor hare verjaardag! 'k Ga mij proberen inhouden maar 'k vrees ervoor, dat gaat allemaal weer zo lekker zijn hè! Zucht... Zal der maar al van uit gaan dat ik straks weer mag gaan platliggen, haha!

Het wordt een...

Hahaaa, nee zenne, pech! Eigenlijk weten we 't zelf ook nog niet. Ons monsterke lag met het hoofdje naar beneden, dus op den inwendigen echo was er niks te zien. Maar bij den echo op de buik gingen de beentjes even open! De gynaecoloog heeft een zwaar vermoeden (en wij dus ook!) maar om het met zijn woorden te zeggen: "Ik zou der al nen bak op verwedden, maar nog geen huis."
Verder spartelde het goed, hartje klopte ook nog vollen bak, de maag, de knietjes,... alles zag er geweldig uit! Ook de resultaten van de onderzoeken van vorige keer waren dik in orde, maar dat wisten we wel al, anders hadden we ondertussen wel al een telefoontje gekregen.

Maar... Door een klein misverstandje deze keer helaas geen fotootje van het kleine beest. :(
Ik moest na de echo nog in een potje plassen, en het duurde dus wat langer tegen dat ik terug aan den bureau zat. Ik zag niks op tafel liggen, dus ik dacht dat Pieter het al weggestoken had.
Maar blijkbaar had de gynaecoloog gewoon niks afgedrukt, dus ja, stonden wij daar met lege handen buiten. En dan teruggaan om een fotoke te vragen leek ons ook maar onnozel...
Jammer jammer, maar 't belangrijkste is natuurlijk wel dat alles in orde is!
Binnen vier weken (op 13 mei) moeten we terug voor de grote echo, die moeten we wel bij een andere gynaecoloog laten doen omdat den onzen daar de apparatuur niet voor heeft. Tegen dan zijn we al halfweg, amai! Hoewel het naar mijn gevoel soms héél traag vooruit gaat zenne, maar ja, da kan wel aan mijn geduld liggen natuurlijk!

'k Ben al blij dat ik nog niet te veel afgezien heb. Alhoewel, zo ies goed misselijk zijn, 't zou goed zijn voor mijn kilo's, want die vliegen er hier aan zenne! Heb verdorie nog nooit van mijn leven op mijn lijn moeten letten, maar nu begin ik wel wat schrik te krijgen. Der zijn der nu al vijf bij, als dat zo doorgaat...!!! Maar ik kan er écht niks aan doen, ik loop echt geen hele dag te snoepen, haal zelfs al expres geen koeken en snoep meer in huis, drink nen helen dag water, ben heel den dag in beweging op 't werk. Ik had vandaag wel hééééééééééél veel honger en heb dus ne stapel boterhammen binnen... Tja, niet veel aan te doen zeker? Hopen dat er achteraf niet te veel blijven plakken en dat degene die wel blijven plakken er rap afgaan!

..........

't Is hier stillekes, 'k weet het, maar er zijn dan ook geen spectaculaire dingen gebeurd ondertussen... Alles gaat goed! 'k Ben net de waarborg gaan betalen in de crèche, die trouwens van naam verandert: De Kangoeroe! Vind ik persoonlijk ook wel leuker klinken dan Baby-Stoffel...
Morgen mogen we eindelijk weer naar de gynaecoloog, dus dan komt er zeker een uitgebreid verslag! Groetjes!

PS...

Wegens een massa energie heb ik eindelijk eens op alle berichtjes geantwoord... Was allemaal de schuld van de vermoeidheid hè, sorry voor de late reactie dus! x

Niet meer moe! (woehoe!)

Jaja, tot mijn eigen geweldig grote verbazing moet ik mij nu al twee dagen op rij niet meer in de zetel smijten als ik thuiskom! Beetje absurd, was het precies al wat gewoon aan het worden om zo kapot te zijn, maar denk dat ik nu misschien wel een beetje mag hopen dat ik er vanaf ben. Nog niet te vroeg juichen, maar het doet echt wel eens deugd, amai!
't Zou kunnen kloppen, na een bezoekje aan de gynaecoloog vandaag ben ik blijkbaar al 12 weken ver, en dat is meestal wel het moment waarop de vervelende kwaaltjes verdwijnen.
Voor de rest was alles weer geweldig in orde, de nekplooimeting zag er toch al goed uit. 'k Heb daarna ook bloed moeten laten trekken voor de tripletest en als ik daar binnen de twee weken niks van hoor, is dat ook allemaal dik ok...


















De echo was echt zaaaaaalig! Zo wriemelen, zwierende handjes en beentjes... Tot het moment dat de gynaecoloog de nekplooimeting wou doen, toen bewoog het ineens niet meer. Wat op mijn buik getikt, gekriebeld, gelachen,... Uiteindelijk heeft "het" zich dan toch gedraaid en is het dan toch gelukt. Wel fijn eigenlijk dat het een tijdje duurde voor het goed lag, want het was echt genieten om ernaar te kijken! We hebben ook het hartje gehoord, dat was ne stevigen disco-beat zenne!
Tegen dat we uiteindelijk buiten waren uit het ziekenhuis was het al acht uur, en zijn we dan maar naar de Mc Donald's gereden om deze fijne ervaring te vieren! Natuurlijk ook een beetje omdat we op dit uur geen zin meer hadden om te koken, haha!
'k Had trouwens voor vandaag eigenlijk raclette voorzien, maar daar komen Lien en Tom morgen van meegenieten, dus dat wordt ook weer plezant!
Hm, wat doet ne mens nu in godsnaam met zoveel energie? 'k Zou zeggen, ik ga wa strijken, maar da vind ik er maar over, da kan tot morgen wachten! Ik ga mij nog wat voor 't lekker warm stoofke zetten, voila!
Salodder en tot de volgende! x

MOE !!!

Sorry hoor, maar ben zo zo zo zo moe! We zijn net naar de Spar gereden om eten en viel bijna van mijne fiets van slappigheid... Ga nu nog wa rusten, en hopelijk straks of morgen meer energie om nog eens iets langer te typen... Gewoon al effe meedelen dat alles hier goed gaat, da's 't belangrijkste zeker? Groetjes! xxx

Een spook!

Jeij, de controle bij de gynaecoloog was dik in orde! Zonder dat ik iets vroeg deed hij zelfs nog een echo, en deze vind ik echt geweldig! Ons klein monsterke is veranderd in een spookje!
'k Mag maandag terug gaan werken, wel nog een beetje rustig houden, maar dat zal wel lukken.
'k Ben - gelukkig voor Pieter - ook al heel wat minder ambetant, af en toe zelfs lief! (haha)